ԵՐԵՎԱՆ – Հայաստանի հեռուստառադիոընկերությունների գործունեության վերաբերյալ օրենսդրության մեջ առկա էական բացթողումները ստեղծում են կոռուպցիայի բերրի հող, ինչի արդյունքում նորաստեղծ ընկերությունները, չունենալով գործունեության պատմություն, կասկածելի միջոցներով ձեռք են բերում արժեքավոր ռադիոհաճախականներ:
Ռադիոհաճախականների վերջին մրցույթները հանրությանը ներկայացվել են որպես թափանցիկության մոդել, սակայն իրավական շրջանակը պարունակում է կարևոր բացթողումներ, որոնք նպաստում են մանիպուլյացիաներին: Գործող կանոնակարգերը թույլ են տալիս անփորձ, ռեսուրսներ և հաստատված պատմություն չունեցող սուբյեկտներին ստանալ հեռարձակման արտոնագիր, ինչը ստեղծում է չարաշահումների համար նպաստավոր պայմաններ:
Թույլտվության գործընթացը բացահայտում է բազմաթիվ համակարգային ձախողումներ: Մրցույթից ընդամենը մի քանի շաբաթ առաջ հիմնադրված ընկերությունները կարող են մասնակցել, չնայած չունեն մեդիա ծառայություններ մատուցելու ֆիզիկական հնարավորություն: Թույլտվություն ստացած ընկերություններին սպառողներին ծառայություններ մատուցելու պարտավորություն դնող իրավական պահանջները, ըստ երևույթին, պարբերաբար շրջանցվում են:
Անհանգստություն առաջացնող մի մոդել է ի հայտ եկել, երբ մրցույթի հայտերը ներառում են ծրագրերի լայն շրջանակ՝ օրական լուրերի լուսաբանում, թեմատիկ հաղորդումներ և տեխնիկական հնարավորություններ, չնայած դիմորդները չունեն գործառնական թիմեր, սարքավորումներ կամ բյուջե՝ այդ պարտավորությունները կատարելու համար:
Արտոնագրային հանձնաժողովը գործում է 60-օրյա որոշում կայացնելու ժամկետով, սակայն օրենքը չի նախատեսում դիմորդների հայտարարությունների էական ստուգման մեխանիզմ: Սա լուրջ հարցեր է հարուցում այդ երկարաձգված գնահատման ժամանակահատվածի նպատակի վերաբերյալ, եթե ոչ մի իմաստալից նախնական ստուգում չի իրականացվում:
Արտոնագիր ստանալուց հետո այդ փուչ ընկերությունները հաճախ դառնում են չբացահայտված շահառուների միջոց, ընդ որում որոշ սուբյեկտներ մրցույթում հաղթելուց անմիջապես հետո վաճառում են ինչպես իրենց կորպորատիվ ակտիվները, այնպես էլ հեռարձակման արտոնագրերը:
Մեկօրյա ընկերությունները և շուկայում թաքնված շահառուներին կանխելու համար նախագծված կարգավորող համակարգը, ըստ երևույթին, հիմնովին խաթարված է և պահանջում է անհապաղ օրենսդրական բարեփոխումներ՝ Հայաստանի մեդիատարածության այս կարևոր խոցելիությունները վերացնելու համար:
